روزگار تلخ

چشای دهن بینت سرم چقد سنگینه خاطراتت تو قلبم درد میکنه همه چی عوض میشه چای رو میز سرد میشه خیلی شکستم ولی ایندفه فرق میکنه من شیشه میشدم ، تو سنگ میزدی تو مثل آهنی ، هی زنگ میزدی حالم خرابه از این روزگار تلخ جون میکنم هنوز تو لحظه های سخت دنیا نخواست که باهم بمونیم موهام سفید شد توی جوونی میری و میشم یه بی نشونی تو مثل بغض بعد غروبی زیبایی اما همش دروغی خستم از این شهر از این شلوغی من شیشه میشدم ، تو سنگ میزدی تو مثل آهنی ، هی زنگ میزدی حالم خرابه از این روزگار تلخ جون میکنم هنوز تو لحظه های سخت