بیشه ی شیران

تنت آتیشه اما مثل کوها استواری واسه پروانه های تو آتیش بیقراری یه عمری منتظر هستن تو شاید کم بیاری نمیدونن چه شیرایی رو تو آغوش داری اگه دستی به سمت خاک تو ، اومد شکستن همین مردم که توی سختی غرق زخم و خستن به سمت هرچی حملس مشت میکوبن آخه هر وجب از این مرزو مثل خونه میدونن زمین میلرزه از نعره ای این خاک نه ایرانی نداره از کسی باک همه پشت همن حرف وطن شه میجنگن تا که دشمن ریشه کن شه شدی کابوس هرکس که نگاه چپ بهت کرد اگه حرف تو باشه متحد میشن زن و مرد به هم میکوبیم اون خاک و دیارو بخواد درگیر نا امنی کنه ایران مارو یه تاریخ کهن سرتاسرش اسطورس ایران تا بوده گفتن و میگن همش بیشه ی شیران گذشت از خاک و ترس معنی نداره واسه ی ما وطن تا جون به تن این حرف و آوازه ی ما زمین میلرزه از نعره ای این خاک نه ایرانی نداره از کسی باک همه پشت همن حرف وطن شه میجنگن تا که دشمن ریشه کن شه