در خلسه

حل می شوم در تو، آرام و بی وزنم مرزی نمانده دگر، بین تو و تنم جاری شو در نبضم، ای نور سیالم خوابم یا بیدار؟ رد شو از این حالم در این خلسه مرا گم کن، نگو کی یا کجایم از این آوارگی شادم، که در نبض تو رهایم تو تکرار یک آوازی، تو موج بی پایانی مرا بردی به رویایی، که خود در آن روانی آه در آن روانی سقوطی رو به بالا، رها از زمانم طواف سایه ها در مدار کهکشانم چشمم به روی دنیا آرام بسته شد روحم به این سکوت شیرین وابسته شد در این خلسه مرا گم کن، نگو کی یا کجایم از این آوارگی شادم، که در نبض تو رهایم تو تکرار یک آوازی، تو موج بی پایانی مرا بردی به رویایی، که خود در آن روانی آه در آن روانی حل می شوم در تو، آرام و بی وزنم در این خلسه مرا گم کن