پروانه

مث پروانه دورت گشتم از این سوختن خسته ی خستم زخمیم از تیزی حرفات نمک نریز با بارون چشمات شبم بدون تو بی ستارس ولی جدایی تنها راه چارس روزای قشنگی باهم ساختیم ولی من و تو به خودمون باختیم دورم از تو از جادوی چشمات دوری از دلی که خاکستر شد پات شاید یه روزی پشیمون بشی شاید کل شهر پی من بشی ولی نداره حنات رنگی خودت اینو انتخاب کردی بری زنجیر میشم به خاطره ها ببین چیکار کرده باهامون این فاصله ها اخه انقد ازم دوری کردی کینه شدن این گله ها دیگه ایندفعه بدجوری باختم جر و بحثا و بهونه بافتن دیگه واسمون فایده نداره دیر شده دیگه واسه دوباره ساختن اگه میری برو خستم نکن برو خراب تر از چیزی که هستم نکن میدونم دوریت واسم سخته ولی تموم درارو روم کردی بسته دورم از تو و از گرمی دستات دوری از کسی که بود مرحم زخمات کاشکی بازم مث قبل باشی کاش دوباره ماه شب من باشی پروانتو سوزوندی رفتی بهونه هات به من نداشت ربطی دورم از تو از جادوی چشمات دوری از دلی که خاکستر شد پات شاید یه روز پشیمون بشی شاید کل شهر و پی من بشی ولی نداره حنات رنگی خودت اینو انتخاب کردی