کاشانه

منو این شهر غریب مانده ایم تنهای تنها حرف من شهر سهراب است کاشان زیبا حوضمان ماهی نداشت ماه می آمد در آب خاک این شهر هم حتی می دهد بوی گلاب توصدای شعرمی توی تموم جاده ها اینقدر خیره به آسمان شدم تا بشمرم ستاره ها عشق من بام شهروقدم زدن توی شبا “کاشانه میخوانم و غرق ترانه میکنم تو را” من آرامش دنیامو مدیون توام عاشقم عاشق تو ای کاشانه ام چقدر خوبه این حالم چشامو می بندم به خاطر داشتن تو از ته دل می خندم به حالم آسمان بارید ببار ای آسمان آروم تو عشقی در من اما من به دنبال تو می گردم “کاشانه ی من” “کاشانه ی من” من آواره در تو تو ویرانه در من “کاشانه ی من” “کاشانه ی من”