شاه شاهان

زمین در پلیدی فرو رفته بود نویدی به یاری انسان نبود به هر سوی گیتی نمادی زجنگ همه کشتن و غارت و نام و ننگ کوروش شاه شاهان نبودی به جز خوی اهریمنی مگر برشدی عشقی از گلشنی نه در خاک صلحی نه در خانه مهر زکینه رخ مردمان زشت چهر کوروش شاه شاهان در آن روزگار پر از درد و ننگ بشر خسته از کشتن و نام و ننگ در آن روزگار پلیدی و کین یکی پور تابنده آمد زمین کوروش شاه شاهان فروزان رخ و نیک و نیکو سرشت تو گویی فرود آمدی از بهشت چو نامش کیارش به آفاق شد زمهرش جهان در تب و تاب شد کوروش شاه شاهان چوب تاج کیانی نهادش به سر وزان فر یزدان نهادش به بر گرفتش کران تا کران زمین سپاهش یلان مردم نیک بین کوروش شاه شاهان به سرتا سر گیتی آباد کرد جهان را پر از عدل و هم داد کرد همه بردگان را رهانید از بردگی به هستی بنا کرد آیین آزادگی سراسر جهان را پر از داد کرد اسیران و درماندگان شاد کرد شهنشاه عدل و شهنشاه داد کوروش شاه شاهان