امتداد لحظه ها

چگونه بگویم آشفتگی را چگونه بخندم پژمردگی را درمن جهانی شاد وشلوغ است اما خودم یک گوشه تنها نشستم درمن شکوهی دنباله دار است اما خودم می دانم از پا نشستم درامتداد لحظه ها ومیان خستگی ادامه می دهم دوباره به مرگ وزندگی ادامه می دهم به هرچه مرا نماندنی است به این سکوت خسته ای که همیشه خواندنی است افتادنی را ازمن خبر نیست درعشق افتادن خطر نیست درمن شکوهی دنباله دار است اما زحالم با خبر نیست درامتداد لحظه ها ومیان خستگی ادامه می دهم دوباره به مرگ وزندگی ادامه می دهم به هرچه مرا نماندنی است به این سکوت خسته ای که همیشه خواندنی است