مسکن

غروب که میشه هواتو میکنه این دل من که تو رو ببینم بریم با هم یه گوشه دنج شهر پای آتیش با تو بشینم نگاه کنیم دوتایی به چهره ی شهر توی شب که یه حس نابه مسکنی غیر چشات واسه آرامش من نداره افاقه چه خوبه که نفس میکشم تو رو عشقم جای هوا میدونی واسه من همه آدما یه طرف ، تو هم سوا من گلم تو هم مثه باغبون من رو سرم باریدی تا دیدی خشک جونه من مثه بارون اون که یه عمر میمونه پای تو منم خبر نداری چند وقته شدی پاره ی تنم خیلی آسون چه خوبه که نفس میکشم تو رو عشقم جای هوا میدونی واسه من همه آدما یه طرف ، تو هم سوا