بی آرزو

پر حسرت و بی آرزو بغض فراوان در گلو این درد دوری میکند هر شب دلم را زیر و رو زخم عزیزان پشت سر با نارفیقان رو به رو در این میان از معرفت با من دگر چیزی مگو این عاشقانه ها دگر دردی دوا نمی کنند چشمان آهویی دگر مرا صدا نمی کنند دستان معشوق عاقبت چون حلقه ی دار من است تنهایی من بهتر از هر آدمی یار من است آن کس که عاشق بوده است حرف مرا درک میکند در عشق یا من می روم یا او مرا ترک میکند تصویر صد تکه شده چون آینه بشکسته ام من از تمام این جهان از خوب و بد دلخسته ام این عاشقانه ها دگر دردی دوا نمی کنند چشمان آهویی دگر مرا صدا نمی کنند دستان پر مهر عاقبت چون حلقه ی دار من است تنهایی من بهتر از هر مرهمی یار من است