کجایی مهدی

هر دم نفس که میکشم یادش نمی رود از یادم شد برای قلب من عادت ترسم ز من جدا شود راهش چه صبری دارد این آدم چگونه آورد طاقت نشانی ندارم کجایی کجایی انتظارم به آخر رسیده بی تو یارم دگر نای دلتنگی ندارم نباشی نخواهم دگر این زندگی را به رویا می سپارم عاشقی را به جانم میخرم ویرانگی را هرچه صبرم به سر آمد نیامد بی وفا هرچه جانم به لب آمد تنها در خفا هرچه دارم ندارم گرفت از قلب من حیف این عشق نکرد برما جفا