ابرهای بی وجود

صدای پای یارمیاد ازپشت دیوارای دور خزون برگه ای زرد باغچه پیرتک درخت برام کشیده ساعت رفتن و بی پناهی تلافی دلخوشی ها شکستن جوونه هاست غمم یکی دوتانبود کجایی ای نامهربون قاصدکا چه بی خبر ستاره هاچه بی نشون هوای بی رحم و بگو میسوزونه همه وجود بذارین بارون بباره ای ابرهای بی وجود بذارین ازیادم بره تموم لحظه های اون فراموشی بگیرم از جنون خاطرات اون بمیرم از بی کسی این دل بی قرار اون