حوالی نبودن

یه عمره دارم خودمو ادامه میدم که فقط بمونی و نگام کنی با این غریبه که رسوب کرده تو دنیای من یه خورده آشنام کنی چقدر محتاج توام ای ناگهان ناگزیر اگر که نزدیک منی بیا و دستامو بگیر منو در آغوش بگیر تا که فراموش کنم دلهره ی بودنمو منو در آغوش بگیر که بشناسم غریبه ی گمشده توو پیرهنمو با من که هر نفس به تو نزدیک و نزدیک تر میشم رفیق شو، ندار شو یه عمر بامن بودی و درمون دردم نشدی بیا همین یه بار شو واسه یه بارم که شده منو در آغوش بگیر من زنده ام به عشق تو بیا برای من بمیر منو در آغوش بگیر تا که فراموش کنم دلهره ی بودنمو منو در آغوش بگیر که بشناسم غریبه ی گمشده توو پیرهنمو