سکوت شب

می شکنه سکوت شب تو هیاهوی نگات کوچه آواره می شه وقت رفتن سر رات واسه بدرقه ت هنوز پلکای پنجره خیسه قدمای آخرت واسه رفتن چه حریصه پای این عشقی که نیست من می مونم تو برو می شم اون غریبه ای که نمی شناسه تو رو اگه میری با خودت غمو از دلم نبر همه پلا رو خراب کن پشت سر برو ولی نگاهتو تو آینه جا بذار برام به جز همین نگاه سرد من از تو چیزی نمی خوام بعد تو من می مونمو یه مشت خیال و خاطره جدایی واسه من که نه شاید واسه تو بهتره