بگذار غلط بروم

بگذار غلط بروم عکس بر تنم بزنم رنگی بر سرم بزنم یا که مو را ز ته بزنم حلقه ای به لب بزنم عقب عقب عقب بروم بگذار اصن غلط بروم پس تو برو خود را باش… من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش تو پس پرده چه دانی که؛ که خوب است و که زشت همه جا خانه عشق است؛ چه مسجد که کنشت دم حافظ گرم باشد که عجب شعری نوشت کس نداند که در این بحر عمیق؛ سنگ ریزه میپسندند یا عقیق صورتم سیرتم نیست ای قضاوت گر من بس قضاوت شده ام دگر آدم زده ام منکه یکبار جوانم به من پیله نکن هرچه خواهی تو بگو ؛ من که پروانه شوم من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش تو پس پرده چه دانی که؛ که خوب است و که زشت همه جا خانه عشق است؛ چه مسجد که کنشت دم حافظ گرم باشد که عجب شعری نوشت