دود تلخ

داری میری از دلم آخرین خاطره هاته که عذابم میده حالا یکی دیگه جاته که منو فهمیده که نجاتم میده داری گم میشی برام مث زخمی که نمونده اثرش خوب شده مث آرامش شب تو شهری که چند روزی آشوب شده مث آتیشی که خاموش شده دود شده من دلتنگت نمیشم این روزا باور کرده دلم نبودت رو اون شب که بارون خیس آبم کرد انگار شست از تنم وجودت رو یه جوری میرم از دنیات همه دنیات خالی شه بفهمی که هوای عشق میتونه سرد و ابری شه هنوز داغی نمیفهمی چه دری داره دلتنگی بزار خلوت بشه دورت یه روزی هم تو میجنگی با فکرای عجیبی که میخوان از رو سرت رد شن با دود تلخ و خشکی که گلوتو میزنه هرشب خداحافظ یه سال و نیم دلتنگی و بی تابی سلامت میکنم وقتی شبا با گریه میخوابی