افسونگر

آخر ای افسونگر من از بر من رفتی چرا بشکستی عهد و وفا ای گل من رفتی کجا من شنیدم با دگری همسفری دل میبری ای ستم گر از دل من از غم من بی خبری بردی صبر و قرارم بی تو شد گریه کارم شب ها از غم بی تابم تنهااااا روزی آیی که دگرمن در خاکم آییی به مزارم پیشیمان آیی به مزارم گریان به مزار سینه ی من شام دلم بی سحر است به مزارم گریه ی تو ناله ی تو بی ثمر است بشنوی این ناله من هستی من از دل من زدی آتش بر دل من از غم من هستی من بردی صبروقرارم بی تو شد گریه کارم شب ها از غم بی تابم تنهااااا روزی آیی که دگر من در خاکم آیی به مزارم پشیمان آیی به مزارم گریان