تولد

شب تولدم از عشق گفتی ازینکه قصه مون ادامه داره ازینکه شعرای عاشقونه همیشه تورو یاد من میاره ازینکه آرزو داشتی ی روزی ی دنیا نور رو خونه مون بباره ازینکه آسمون واسه ما آبی واسه ما باشه مهتاب و ستاره تورو تو جاده ی خورشید دیدم تو قابی از گلای وحشی زرد پر از پروانه های جورواجور که با من صحبت از امید میکرد با اینکه خیلی از اونشب گذشته با اینکه تو گلوم ی بغضی دارم ی روز این خونه غرق نور میشه هنوزم تو دلم امیدوارم