من میروم

من می روم از شهر تو، شهری که من را پس زده انقدر که بودم در پی ات، عشقت مرا آتش زده عاشق شدن دیوانگیست، حیف از من و دیوانگی حیف از دلی که پروانه شد، با تو در این همسایگی ( دلت دلت جای دگر بود غمت غمت کنج دل من به تو به تو جان دادم آخر، آخر شد عشقت قاتل من ) عمر من در شب نشست، عشق من در مه شکست حال من قبل از تو غم بود و هنوزم هست که هست بدترین دردم شدی، درمان ندارد درد من هرچه کردی نوش جان، ای عشق دوره گرد من