عشق دیوانه

اي عشق ديوانه ي من رفتي تو از خانه ي من من مانده ام ويرانه ام انگار كه يك ديوانه ام هر كس كه مي بيند مرا مي پرسد از من كه چرا اين است حال و روز من رفتي تو از پيشم كجا بي سوال و هيچ جواب حتي نميايي به خواب رفتي و در فاصله ها اين دل ندارد تب و تاب اي عشق من نامهربان يك دم تو پيش من بمان ديوانه تر شدم ببين از تو ندارم يك نشان شكسته اي بال و پرم ناز تو را من ميخرم آرزوي ديدنت را من با خود به گور مي برم اي امان از اين روزگار در حسرت ديدن يار از تو ندارم يك خبر اين دل شده است بي قرار