ردپا

گلم روزی که رفتی به سواری به اسبت گفته بودم گل بیاری خدا چشمم به رد پای اسبه دخیلم رو درختای تو نصبه گلم روزی سه بار رو پشت بومم واسه گنجیشککت آواز می خونم شاید پر زد نشستش روی شونه ت بهت گفتش که برگردی به خونه ت گلم اسبت رسیده پس کجایی الان سی روزه رفتی کی می آیی گلم عطرت هنوزم روی زینه نمی زارم کسی رویش بشینه حالا مو توی گندم ها می شینم تورو خندون زیر بارون می بینم به یادت قطره ی اشکی می ریزم یه شاخه گندم از موهات می چینم گلم اسبت رسیده پس کجایی الان سی روزه رفتی کی می آیی گلم عطرت هنوزم روی زینه نمی زارم کسی رویش بشینه