گلادیاتور

برد نجنگید بی زخم و باروت و کبریت دنیامو به آتیش کشید کشت غروره این گلادیاتوره تن پوش سنگ خسته از جنگ رفت مث باد شاخه ،شاخه دستای بیدو شکست بی داس و دست رفت بی صدا جون پناه عشقو به گلوله بست یاغی مست تو آزاد و من پای بسته به سنگ تو مهتاب و من زخم پای پلنگ تو بردی تو این جنگ نابرابر من و شلیک مرگ نفس های آخر تو آزاد و من پای بسته به سنگ تو مهتاب و من ضجه های پلنگ تو بردی تو این جنگ نابرابر من هنوزم همون گلادیاتوره عاشق دلتنگ با تن پوش سنگ... یه خسته از جنگ یه عاشق همیشه دلتنگ...