تراژدی

زیر بارون ساز بی دلیل قربانی بودم کاشکی از قطار تقدیر این یه بارو جا می موندم خالی کل وجودم، کاش اصلا عاشق نبودم، کاشکی همراهت نبودم بالمو دورت گرفتم تو همون بالو شکستی اسمتو هوای من بود تو راه گلومو بستی عمر عاشقی چه کوتاه بود مثل سقف آرزوهات ولی من هنوز ندادم جاتو به هیچکی تو دنیا شب منو زندونی می کرد توی سکوتش بعد تو دنیای من تاریک شد تا من نگیرم ردتو گریه بین خونه من تقصیر چشمای تو بود شکنجه کردم خودمو با این که درد حق تو بود دست خودم نبود که من دنیامو دادم واسه تو همش حواسم به تو بود بگو کجاست حواستو همه گذشته من مثل یه تراژدیه باختن این بازی به تو شروع یک زندگیه یه صدا خواستم ازت اما بی صدا داری میری فکر میکردم برمیگردی دستمو باز میگیری چند سالیه بی بغلم، حرفامم که بی اثره دردامو فریاد می زنم تا تو رو از یاد ببرم