سیل

در آن شب که غمت سیل شد و جان مرا برد نبودی همان شب که دل از پای در آمد، زمین خورد نبودی غمت دوخت لبم را، نتوانم که بگویم کجایی، کجایی ولی ساعت بی حوصله هی زمزمه می کرد نمی آیی، نمی آیی شب شکستن مرا ندیدی، ندیدی به خون نشستن مرا ندیدی، ندیدی به احترام عشقمان نماندی، نماندی این همه گفتمت بمان، نماندی، نماندی بیا و ببین، چه خمیده شدم زیر بار غم رفتن تو تو ساده گذشتی ازم ولی من واسم سخت گذشت، گذشتن تو بیا و ببین که نگاهم هنوز به خیابان دوخته ست، مانده به در یا بیا و بمان، یا بیا و مرا به حال خوش گذشته ببر شب شکستن مرا ندیدی، ندیدی به خون نشستن مرا ندیدی، ندیدی به احترام عشقمان نماندی، نماندی این همه گفتمت بمان، نماندی، نماندی