مبتلا

وقتی که تو دور از منی از دیدنم دل می کنی بغض از زمین و آسمان می بارد دور از تو هر جا می روم تا از تو نامی بشنوم حتی صدای پای من غم دارد ناگهان، چرا می روی از دلم، کجا می روی تیر غم، به جانم زدی پس چرا خطا می روی ویرانم این دل زمین خورده را با خودت کجا می کشی عاقبت به دست غمت تا جنون، مرا می کشی می دانم جهان مرا زیرورو می کنی دلم را پر از آروز می کنی ولی ناگهان شور و حال مرا شوق بال مرا در قفس می گذاری دمی با دلم گفت و گو می کنی مرا با خودم روبرو می کنی ولی ناگهان با دلی مبتلا دست سرد مرا دست غم می سپاری ناگهان، چرا می روی از دلم، کجا می روی تیر غم، به جانم زدی پس چرا خطا می روی ویرانم این دل زمین خورده را با خودت کجا می کشی عاقبت به دست غمت تا جنون، مرا می کشی می دانم