فرض کن

دارم میمیرم واسه نشستن و نگاه کردن به ابرها، رویا بافی دارم میمیرم واسه غروب و نشستن لب دریا و نوشتن رو ماسه ها الکی دارم میمیرم واسه اون لحظه که حس میکنی دیگه کار بسه، آمادم واسه رهایی دارم میمیرم واسه اون روزا که هیچ چیز نبود سخت و ما، آماده برای هر کاری فرض کن که اگه کار نباشه جای پول هیچی نباشه حتی زبان نباشه فرض کن که مدرسه نباشه جای آسفالت خاکی باشه تو دنیا هیچ غمی نباشه دارم میمیرم واسه ساده گی دل بستن و دل داده گی ی مشت تخمه تو جیبم تو میدونی که من عجیبم دارم میمیرم واسه خوابیدن زیر آفتاب رو چمن پهنه پهن هیچ کس صدام نکنه نمیخوام بشنوم حتی اسمم فرض کن که مرزی نباشه جای من جای تو باشه تو دنیا هیچ غمی نباشه فرض کن که تمام وجودت بلرزه از حضورت توی دنیایی که هیچ دردی نباشه