زندگی عادی

بگیر دستمو این جنگا و زخما که هیچوقت تمومی نداره سقف رویاهامون موشک خورده کودک درونمون تو جنگ مرده من قلبم سوخته لبام خندشو فروخته یعنی انقدر عجیبه نباشیم یه روز پژمرده؟ ما زندگی نکردیم فقط نفس کشیدیم جلومون یه دره اس یه قدم عقب نمیریم با خودت ببر منو زیر اواره خونمو با خودت ببر منو ما راه غلط بلد نمیشیم بگیر دستمو این جنگا و زخما که هیچوقت تمومی نداره ما بهترین روزامون پر کشید رفت که رفت هر دفعه رو صورتم خط کشید یه قطره اشک تو اخرین تلاش من برا دوباره خندیدن دستمو بگیر ببر اخرین امید من بگیر دستمو این جنگا و زخما که هیچوقت تمومی نداره یه زندگی عادی میخواستیم جوونی یه باره