سایه

گذشتم از خودم، گذشتم از دلم، منو سیاهی شب رفیق پرسه های من رفتم با دل تنگ عطرت رو تن من گرفته حالم چند وقته اصن حساب روزا عه دسم در رفته نمیخوره باشه منطقی حالم نمیتونم باخودم تنها بمونم نمیشه هیچجوری اصن ،نه نمیشه هیچجوری  کلا به سرم نزنه با خیالت حتی یه شبو بد مستی نکنم نمیشه حریف تو دلم،  مگه تو چند نفری نمیره حرف تو کلت هیچوقت چقد تو بدقلقی تو که رفتی انگار همه رفتن یهو حسی بعد تو وجود نداره که بخوایی دیگه دربارش حرف بزنیم دلم یه چیزی میخواد ولی نمیدونم چی دقیقا نمیدونم چی شده که ای روزا انقد با همه غریبم پر میزنه مرغ یادت شب و روز تو آسمونه فکر من آره میشه یه رو کدر خاطراهات روزی که زیر یه خلوار خابیدم خودمو باختم من تو خاطرات تو آخرشم این شد این من و اینم تو شبای تهرونم واسه من کم بود آخرشم این شد این من و اینم تو نمیپرسه کسی حالمو جز غم نمی نویسه قلمم بدتو اصلا ابری شده چهار راه  خندیدن نشسته تو گلوم بغض رفتن باید برم هی برم هی چقد تنها موندم تو ای شلوغیا چقد حرف بزنم با خودم هی خودم هی نگا حالو روزمو عین روانیاس تو مث عشق پاک،،تو بچگیمی ایناا حال دلما، وا بستگیی نیی مسکنی واسه قلبم، منطقی نی بگم برگرد مث ارغوان سایه ای برام میخوام حک شی رو سنگ قبرم بارون میزنه پر، تو شب غم، به دل من گذشتم از خودم گذشتم از دلم منو سیاهی شب رفیق پرسه های من