چرا رفتی

در همه شب های تاریک دل من تو کجایی تو کجایی تو کجایی که باران شد، طوفان شد و بی من کجا رفتی که روزم شب و دل در تب و بی من کجا رفتی کجا رفتی؟ چرا رفتی رفتی رفتی چرا ای با غم هایم آشنا غرقم بی تو در گریه ها گم کردم دستان تو را رفتی رفتی رفتی چرا هر شب می گریم بی صدا بی تابم ای جانم بیا یادی از من کن بی وفا به دنبالش روم این سو و آن سو شکسته بغص من، آن شانه ها کو؟ فراموش کردن یادش محال است در این دل تکه ای جا مانده از او