یادت باشه

آروم جونم نامهربونم بی من کجایی تنها پناهم بی تکیه گاهم تا کی جدایی منو می شکنه دردی که مونده برام منو تنها گذاشتی با تنهاییام بیقرارته این دل دیوونمم تو کجایی ببینی شکسته شدم تو کجایی که از همه خسته شدم تویی چاره ی حال پریشونم یادت باشه  تو فقط پناه منی اگه شبم تو ماه منی بهونه ی همیشه ی من یادت باشه تا ابد دچار تو ام تو خوابمم کنار تو ام غمت زده به ریشه ی من شب که میشه خاطره هات دوباره دوباره دوباره جلو چشمای منه قلبمو از جا می کنه تنها گذاشتی تو من و مثل همه شب که میشه خونه کلافم میکنه دوری تو عمر منو کم می کنه