گیسو کمند

هی شانه نزن به آن گیسوی پریشانت برده عقل چشمانت یه شهر دلی به لرزه افتاده بی مقدمه شدم عاشق و دلداده این دل شده زندانت بی مقدمه جان به قربانت نتوانم نتوانم بی تو شده ای هر دو جهانم برده ای هوش و حواسم ای یار برده ای هم دل و جانم دلبر گیسوکمند جان تو و جان من جنگی به پا کرده ای در وسط قلب من دلبر گیسوکمند جان تو و جان من جنگی به پا کرده ای در وسط قلب من جنگل موی تو روی تو آن گل رو گونتو دلداری نداره آن دو چشمان شاعرانه و خنده ی شیرین تو همتایی نداره تو بیا روح از تنم بیرون کنم ترک آشیون کنم با خودت جانی بگیرم دلبر گیسوکمند جان تو و جان من جنگی به پا کرده ای در وسط قلب من دلبر گیسوکمند جان تو و جان من جنگی به پا کرده ای در وسط قلب من