فرشته های میناب

تو گناهت بچگی بود، ریشه هات توو زندگی بود آرزوهاتو گرفتن، جنگ و موشک برا چی بود کاش واسه نفس کشیدن، توی دنیا مرز نذارن روی این زمین خاکی، بذر زندگی بکارن ( فقط صلح، فقط صلح، نه دیگه آتیش و کینه چرا حتی خدا هم این، جنایت رو نمی بینه فقط صلح فقط صلح، کاش نباشه زور و وحشت کاش به جای اینهمه غم، نباشه درد و حسرت ) هم بازیت چندتا عروسک، قلم و دفتر توو کوله ت دستای مامان و بابا، نگران مونده رو شونه ت دخترای پاک و معصوم، این فرشته های میناب قلبمو به درد آوردن، رفتن و ندیدن آفتاب