بی تو

شب تو نباشی و من نفسی که بدون تو می کشم آه منه عمر که خلاصۀ ناخوشی و غم و قصۀ بخت سیاه منه بغض که همیشه حوالی چشم من و نفسای تو می گذره عشق سفری که جنون منو ز نبود تو تا به کجا ببره تو همون نفسی تو همون سحری تو نباشی و من شب و در به دری تو تمام منی همه جان و تنی من و عاشقی و من و بی خبری من و اشک و شب و/من و سوز و تب و تو بخوابی و من نکشم نفسی تو و هر هوسی/تو و عشق کسی من و واهمه ای که به من نرسی اگر چه زخم خورده به قلب و روح و جانم دوباره بار غم را به دوش می کشانم سکوت می کنم تا ترانه ای بخوانم دوباره می نویس ز روزگار تارم خیال میکنم تو نشسته ای کنارم تو را به دست بیتی زشعر می سپارم