خاک سرخ

(( خاک سرخ من )) خانه ی گرم منی تو که پاره ی تنی پناه طوفانم برای تب خاکت بر روی تن پاکت مرا ببارانم ای خاک سرخ عاشق بر دامانت شقایق شکفته در هر دشت هر پرنده پرکشید از مهرت دل نبرید به دامنت بازگشت ( ایران من ) زیبایی خزر گردنبند تو شکوه خلیج فارس نام بلند تو می سرایم از شور و شهناز تو می نوشم از چشم شیراز تو ( سرپناه باران ایران من ایران ) هنوز از عشقت ارش رهد تیر از کمانش با تمام جانش می افکند در اتش با پاکی اش سیاوش تو عشق بخوانش با تو نام دماوند با شکوه و سربلند ! از تو دل بر نکنم بر کویرت صد خورشید ای سرزمین جاوید بر پایت جان فکنم