میدونستی

بین من و حتی همه ی شهر عزیزم تا اسم تو می برم یه جوری جنگ میشه اما تو نترس و با خیال تخت برگرد برگردی می بینی ماجرا قشنگ میشه تو ماه بلندی که تو قاب آسمونه من گریه ی پر هق هق ابر نو بهارم من شونتو کم دارم و غم دارم عزیزم تا سربزارم گریه کنم برات ببارم دیوونم نگو نمیدونی که من میدونم میدونستی میتونم تو رو خوشبخت کنم اگه تو هم میخواستی میتونستی احساس منو دل حساس منو هنوزم درک نکردی عادت شده دل بردنو دل ندادن این عادتتو ترک نکردی لیلای منی ساحل دریای منی همه چیزم دنیا رو نمیدم به یه تار موی زیبات عزیزم دیوونم نگو نمیدونی که من میدونم میدونستی میتونم تو رو خوشبخت کنم اگه تو هم میخواستی میتونستی