خاک مشرقی

همچو کوه ایستاده ای بلند ای صبور  زخم دیده ، ای وطن می دمد ز شانه ی تو آفتاب ای تنیده با سپیده ، ای وطن ... قله های سربلند و روشنت سینه های پر شکیب دردهاست مادران  تو  یلان  شیرزاد کوچه های تو به نام مردهاست کوچه های تو به نام مردهاست از کران تا کران ، خاک پاک تو مهد آزادگی و نجابت ست این همه لاله ی  ریشه در شرف جلوه ی پرغرور صلابت ست قلب و جان من ... وطن ! شادمانه باش نشان من، بمان، جاودانه باش ... جهان من ! همچو کوه ایستاده ای بلند ای صبور  زخم دیده ، ای وطن! می دمد ز شانه ی تو آفتاب ای تنیده با سپیده ، ای وطن