ملک ملک

ملک ملک نهاده ام نام وطن در این جهان یک وجب از سرای ما تا که منم حرامتان کاوه منم یاوه تویی لایق قلاده تویی گوش بده حرف نزن یاغی آواره تویی نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد ملک پیر دگر باره جوان خواهد شد بی همگان به سر شود بی تو به سر نمیشود داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود من وطنم وطن منم جای دگر نمیشود من وطنم وطن منم بی تو به سر نمیشود