قرصای اعصاب

دوباره نم نم بارون منم و خاطره هامون راه میرم بی تو ، تو کوچه خیس میشم آرومه آروم دوباره بی تو خیالم خط خطی و پریشونه قرصای اعصابمو باز میخورم دونه به دونه نگرانم نگرانم! واسه خلوت بی تو منی که از عمق چشمات میشناسم تنهاییاتو ترسم اینه که یه روزی گم بشم توی خیالم واسه لحظه های دوری خودکشی بشه علاجم خط به خط خاطره با تو زندگی همیشگی نیست حسرت روزای رفته که دیگه برگشتنی نیست اون که رفته دیگه کنده از همه خاطره ها دل راه برگشتی نذاشته هر چی پل بوده شکسته تویه این نم نم بارون پشت پنجره میشینم نمیخوام چیزی ببینم جز مرور خاطراتم من نمیتونم ببخشم کینه شد آخر کارم حرفامو تو سینه کشتم من که از خودم گذشتم نگرانم نگرانم واسه خلوت بی تو منی که از عمق چشمات میشناسم تنهاییاتو ترسم اینه که یه روزی گم بشم توی خیالم واسه لحظه های بی تو خودکشی بشه علاجم