نگم برات

پاییز که میشه خاطرات میان میشینن روبروم یه بغض دور و کهنه باز چنگ میزاره بیخ گلوم اشکام دیگه بند نمیان تا وقتی خوابم ببره تا مثل الکل ،فکر تو،از ثانیه هام بپره آخ تو نمیدونی که من،چی میکشم تو این زمون وقتی دلم میگیره باز،چیا میگم به آسمون وای از شبام نگم برات،کابوس به کابوس میگذرن خاطره هات روح منو،تا لحظه ی مرگ میبرن وقتی تو برگا راه میرم تنهایی همدوش منه این شبا جای تو چرا بالش هم آغوش منه؟ این حال بد هم میگذره که هرشب هق هق نکنم اما میدونم که یه شب از درد تو دق میکنم آخ تو نمیدونی که من چی میکشم تو این زمون وقتی دلم میگیره باز چیا میگم به آسمون وای از شبام نگم برات کابوس به کابوس میگذرن خاطره هات روح منو تا لحظه ی مرگ میبرن