موهایش

دل سپردم که نگهدار دلم باشی تو ناجی بی کسی ام ، یار دلم باشی تو تا بدیدی دل و دلدار دلم گشتی تو باعث رنجش و آزار دلم گشتی تو تا که موی سیهش کنج دلم جایش شد رنگ روزگار من همرنگ موهایش شد من شدم شاهد عشقی که میان تو و اوست صاحب بغض بزرگی که همیشه به گلوست از پدیداری این عشق ، از آشنایی ما هیچ زمان درک نکردم که چه بود قصد خدا تا که موی سیهش کنج دلم جایش شد رنگ روزگار من همرنگ موهایش شد