یاقوت کبود

قشنگه دنیای بینمونو دوست دارم حرف میزنیم از عشقمونو اما این بده که ترسمه از دست ندیم یوقت حسمونو ولی اصلا مهم نیست این حرف ها با عشق تو من میرم روی ابرها کافیه فقط، تو لب ترکنی می زنیم با هم تو دل غم ها کی مثل تو میموند واسم هرچی خواستیم ساختیم با هم سنجاق شدی گوشه قلبم مرهم شدی واسه دردم زندگی دیگه بیرنگ نبود تو عشقمونو کردی یاقوت کبود عاشقی سخته یه لحظه حتی بدون درد نیست واسه این مرد به جز تو هیچکسی همدرد نیست پاییز که میشه یجورایی میشه حال این دل با بودن تو زیر بارون اصلا هوا هم سرد نیست