نمیفهمم

نمیفهم نمیدونم نمیخوامو نمیتونم هراسونم گریزونم به رقص گریه مجنونم از این تکرار ادمکش شکنجه شدنم خوبه اره این عقل وامونده با حرفهای تو معیوبه همه سرگیجگی هامو با دستمال تو میبندم با این بیماری موذمن به احوال تو میخندم همیشه ساکتی اما هزارون حرف میباری تورو به ابرو و بارونت بگو چی تو دلت داری تماشا کن چقدر دورم از این دنیای وارونه اره این عقل وامونده با حرفهای تو داغونه نمیفهم نمیدونم کجای کار میلنگه چرا دنیای ادمکش با دست خالی میجنگه نمیفهمم نمیدونم