میخواهمت

دل و دنیای مرا برد ماه در عمق نگاهت همه ی دلخوشی ام شد دوسه شب خاطره هایت نشود کفر اگر این حرف تو برای من خدایی چه کنم تا ابدیت نزنی حرف جدایی میخواهمت میخواهمت جان و جگرگوشه ی من در دل متروکه ی من عشقت چه طوفانی بپا کرد میخواهمت میخواهمت درد درون سینه ام خالی زتوست آیینه ام به خانه ات برگردوبرگرد چشم خیس من به راهت غم توست عمری به دوشم حسرت صدایت انگار ابدی شده به گوشم این منه شکسته درخود تو نباشی دیگه من نیست من چه دارم از تو ای یار بی تو جانی در بدن نیست میخواهمت